Program szkolenia

Program 4-letniego szkolenia z psychoterapii psychodynamicznej dzieci, młodzieży i rodzin

Program 4-letniego szkolenia z psychoterapii psychodynamicznej dzieci, młodzieży i rodzin w ramach Szkoły Psychoterapii SPDiM łączy solidne przygotowanie teoretyczne z intensywną praktyką kliniczną.

Uczestniczki i uczestnicy szkolenia praktykują w ośrodkach zdrowia, poddają superwizji prowadzone przez siebie procesy psychoterapeutyczne z pacjentami w wieku rozwojowym, a także uczestniczą we własnej psychoterapii.

Każdy rok szkolenia to kolejny etap pogłębiania wiedzy i rozwijania umiejętności niezbędnych do pracy psychoterapeutycznej z dziećmi, młodzieżą i ich rodzinami.

W trakcie szkolenia uczestniczki i uczestnicy rozwijają kompetencje w zakresie rozumienia mechanizmów leżących u podstaw funkcjonowania pacjenta, stawiania diagnozy psychodynamicznej, przeprowadzania pierwszej konsultacji, budowania przymierza zarówno z dziećmi i nastolatkami, jak i z ich rodzicami, a także prowadzenia krótkoterminowej i długoterminowej psychoterapii indywidualnej – z uwzględnieniem kontekstu biologicznego, rodzinnego i środowiskowego.

Zakres i moduły

Psychoterapia psychodynamiczna – podstawy

Poznasz kluczowe założenia psychoterapii psychodynamicznej i nauczysz się, jak rozumieć pacjenta i proces terapeutyczny w oparciu o to podejście.

  • Historia i podstawowe założenia psychoterapii psychodynamicznej
  • Diagnoza w psychoterapii psychodynamicznej
  • Podstawowe zjawiska w procesie psychoterapii psychodynamicznej
  • Techniki psychoterapii psychodynamicznej

Komplementarne podejścia i narzędzia

Poznasz techniki i myślenie innych podejść psychoterapeutycznych, które w połączeniu z psychoterapią psychodynamiczną wzbogacą Twoją pracę.

  • Wstęp do terapii poznawczo-behawioralnej dzieci i młodzieży
  • Wstęp do terapii systemowej
  • MBT — Mentalization Based Treatment

Psychoterapia dzieci i młodzieży – specyfika pracy

Dowiesz się, jak skutecznie pracować z dziećmi, nastolatkami i ich rodzinami. Nauczysz się prowadzić konsultacje, budować przymierze terapeutyczne i wspierać pacjentów w kryzysach i długoterminowej terapii.

  • Pierwsza konsultacja z dzieckiem, nastolatkiem i rodzicami
  • Interwencja kryzysowa
  • Psychoterapia krótkoterminowa dzieci i młodzieży
  • Długoterminowa psychoterapia psychodynamiczna z dzieckiem i nastolatkiem
  • Rozumienie i praca z zaburzeniami: lękowymi, nastroju, ADHD, opozycyjno-buntowniczymi, odżywiania i innymi
  • Zaburzenia osobowości u nastolatków
  • Psychoterapeuta wobec współczesnych wyzwań (m.in. uzależnienia, autoagresja)
  • Praca z kobietą w ciąży i diadą matka-niemowlę
  • Problematyka pracy seksuologicznej z dziećmi i młodzieżą
  • Psychoterapia grupowa pacjentów w wieku rozwojowym

Diagnoza i rozumienie zaburzeń

Zdobędziesz wiedzę niezbędną do rozumienia i diagnozowania zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży, z uwzględnieniem specyfiki wieku rozwojowego.

  • Diagnoza psychodynamiczna dzieci i młodzieży (PDM-2)
  • Psychodynamiczne teorie rozwoju
  • Psychopatologia dzieci i młodzieży

Podstawy pracy klinicznej i zawodowej

Nauczysz się poruszać w ważnych aspektach formalnych i organizacyjnych zawodu psychoterapeuty. Zdobędziesz też doświadczenie w pracy pod superwizją.

  • Zagadnienia prawne i etyczne w psychoterapii dzieci i młodzieży
  • Superwizja pracy psychoterapeutycznej z pacjentami w wieku rozwojowym

Opisy niektórych zajęć

“Pułapki i osobiste trudy w pracy z rodzicami
dzieci i nastolatków”

Prof. dr hab. Bogdan de Barbaro

Zamierzam opowiedzieć o tym, na jakie trudności emocjonalne i merytoryczne może natrafić terapeuta podejmujący się pracy z rodzicami osób niepełnoletnich, pozostających w terapii. Więcej uwagi poświęcę pułapce “wiedzenia”, czyli sytuacji, w której terapeuta wyposażony w swoją teorię może nie dostrzec indywidualnego (szczególnego – osobistego) problemu osoby rodzica. Druga pułapka to niebezpieczeństwo rywalizacji z rodzicem i – poprzez to – triangulacji dziecka. Te sytuacje będę się starał opisać z perspektywy konstrukcjonizmu społecznego, szukając wyjścia z trudności między innymi poprzez dbaniu o 1. neutralność; 2. hipotezy cyrkularne; 3. wielowersyjność; 4. utrzymywanie stanu zaciekawienia i irrwerencji terapeuty. W swoich zajęciach będę się odnosił do propozycji terapeutycznych Gianfranco Cecchina, Toma Andersena i Harlene Anderson.

“Diagnoza w psychoterapii psychodynamicznej”
Aldona Czajkowska

Wykłady z diagnozy psychodynamicznej mają na celu przekazanie wiedzy na temat kategorii diagnostycznych stosowanych przez terapeutów/tki psychodynamicznych oraz naukę rozumienia dynamiki zaburzeń u różnych pacjentów/tek poprzez analizę etiologii zaburzeń, trudności, z jakimi zmaga się pacjent w relacjach ze sobą i innymi. Zapoznamy się z tym jak rozróżniać poziomy organizacji osobowości (poziom psychotyczny, borderline, preneurotyczny, neurotyczny i zdrowy) oraz typy organizacji charakteru (schizoidalny, narcystyczny, paranoidalny, histeryczny, obsesyjno- kompulsywny, depresyjnomaniakalny, psychopatyczny) u zgłaszających się do nas pacjentów/tek. Będziemy rozmawiać o tym, jak rozumieć ich zachowania, wyrażane myśli oraz emocje i jak budować z nimi przymierze, relacje terapeutyczną lub jak współpracować gdy są rodzicami naszych pacjentów.

“Życie wewnętrzne kobiety w ciąży”
Justyna Dąbrowska

W czasie seminarium omówimy następujące tematy:

  1. Ciąża jako kryzys rozwojowy.
  2. Ciało w ciąży, czyli co się dzieje w umyśle gdy w jednym ciele są
    dwie istoty.
  3. Czym jest „Przejrzystość psychiczna”, dlaczego daje szanse na
    reperacje.
  4. „Matka mojej matki” – jakie przeżycia towarzysza kobiecie, gdy z
    dziecka swojej matki staje się matka swojego dziecka.
  5. Nowoczesność jako źródło cierpień, czyli wpływ medykalizacji na
    doświadczenie ciąży i alienacje porodu – konsekwencje dla relacji w diadzie.
  6. Czy “Gdy rodzi się matka umiera kobieta”? czyli o rewolucji w
    relacjach ze światem po porodzie.
  7. Utracony raj – jak możemy rozumieć obniżenie nastroju i depresje
    po porodzie.
    Tematom będą towarzyszyć przykłady pracy z kobietami.

“Mentalizacja- wprowadzenie do teorii i praktyki
psychoterapeutycznej”

Anna Król- Kuczkowska

Mentalizacja to dzisiaj jedno z najważniejszych pojęć w psychoterapii i rozumieniu zdrowia psychicznego. Wiemy, że to jedna z głównych zdolności umysłowych człowieka. Skupienie się na tej specyficznie ludzkiej umiejętności, traktowanie jej jako narzędzia terapeutycznej interwencji stanowi podstawę Terapii Opartej na Mentalizacji (MBT). Pierwotnie MBT została stworzona do pracy z głęboko zaburzonymi pacjentami borderline, dzisiaj ma zastosowanie w leczeniu szerokiego spektrum pacjentów, również młodzieży i rodzin.
Podczas zajęć poznamy rozwojowe podstawy zdolności do mentalizowania, najczęstsze przyczyny załamywania się tego procesu i związek z min. próbami samobójczymi i samouszkodzeniami. Przybliżone zostaną podstawy pracy terapeutycznej i formułowania interwencji w paradygmacie MBT. Poznamy również specyfikę kształtowania relacji terapeutycznej w oparciu o procesy mentalizacji.

“Historia i podstawowe założenia w procesie psychoterapii psychodynamicznej”
Zofia Milska-Wrzosińska i Marcin Obrębski

Zajęcia będą dotyczyły podstawowych założeń psychoterapii psychodynamicznej, zarówno historycznie jak i obecnie. Omówimy wybrane teorie psychoanalityczne, które legły u podstaw współczesnej myśli psychodynamicznej.

“Techniki psychoterapii psychodynamicznej”
Rafał Zawadzki

Zajęcia w formie wykładowo-warsztatowej, na których uczestniczki/cy, w oparciu o zalecaną literaturę oraz przygotowane przez prowadzącego ćwiczenia zdobędą wiedzę i umiejętności dotyczące technik psychoterapii psychodynamicznej. Omówione zostaną zagadnienia związane z określaniem celów terapeutycznych w odniesieniu do problemu i osoby, a także z rodzajami słuchania oraz rodzajami interwencji terapeutycznych z uwzględnieniem siły ego pacjenta oraz diagnozy osobowości /od wsparcia po interpretacje/. Uczestnicy poznają techniki pracy z afektem, przeniesieniem, snami, nieświadomymi konfliktami i obronami, pogłębią wiedzę dotyczącą korzystania z przeciwprzeniesienia, a także zjawisk i zasad dotyczących kończenia terapii. Po rocznym udziale w wykładzie Słuchacz będzie potrafił  zastosować podstawowe techniki psychoterapii psychodynamicznej z uwzględnieniem potrzeb pacjenta i etapu pracy terapeutycznej.

Terminy zjazdów 4-letniego szkolenia z psychoterapii psychodynamicznej dzieci, młodzieży i rodzin.

TERMINY ZJAZDÓW

Terminarz na rok akademicki 2026/27

2026:

  • 12-13.09 – zjazd zblokowany
  • 3-4.10
  • 17-18.10
  • 28-29.11
  • 12-13.12

2027:

  • 16-17.01
  • 27-28.02
  • 13-14.03
  • 3-4.04 – zjazd zblokowany
  • 24-25.04
  • 8-9.05
  • 19-20.06

Szkolenie obejmuje 12 zjazdów w roku. Zajęcia w ramach zjazdów obejmują 15 godzin zegarowych i odbywają się w trybie weekendowym — rozpoczynają się w sobotę rano, a kończą w niedzielę późnym popołudniem. Średni roczny wymiar szkolenia to około 180 godzin zegarowych, choć intensywność zajęć może nieco różnić się w zależności od etapu szkolenia. 

Większość zjazdów ma charakter cykliczny – obejmują one regularne wykłady teoretyczne, ćwiczenia praktyczne oraz grupowe superwizje. Część zjazdów ma formę zblokowaną – są to intensywne zajęcia łączące teorię i praktykę, poświęcone konkretnym zagadnieniom i prowadzone przez specjalistki/specjalistów z danej dziedziny.

Aktualnie wszystkie zajęcia odbywają się stacjonarnie w siedzibie Laboratorium Psychoedukacji, przy ul. Ogrodowej 58 w Warszawie. Nadzór nad przebiegiem kształcenia uczestników sprawuje kierowniczka szkolenia — Aldona Czajkowska, certyfikowana psychoterapeutka i superwizorka psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz specjalistka psychoterapii dzieci i młodzieży.

Pobierz plik .ics i dodaj terminy zjazdów do swojego kalendarza za jednym kliknięciem.

Pobierz plik .ics

Warunki ukończenia szkolenia

Aby uzyskać dyplom ukończenia 4-letniego szkolenia z psychoterapii psychodynamicznej dzieci, młodzieży i rodzin w ramach Szkoły Psychoterapii SPDiM, wymagane jest:

  • regularna obecność na zjazdach, zaliczenie wszystkich przedmiotów zgodnie z programem i zapisami w sylabusach,
  • uzyskanie pozytywnej opinii superwizorki/ra, potwierdzającej dojrzałość zawodową uczestnika oraz gotowość do prowadzenia psychoterapii dzieci i młodzieży pod stałą superwizją,
  • odbycie 300 godzin stażu kierunkowego lub wolontariatu w placówkach zaakceptowanych przez Szkołę.
  • Nie mniej niż 120 godzin stażu, powinno być realizowane w ośrodku z III poziomu referencyjnego czyli na całodobowym oddziale psychiatrycznym wieku rozwojowego. Ten rodzaj stażu dla ułatwienia nazywamy stażem klinicznym.
  • Pozostała część stażu, czyli 180 godzin może być realizowana w ośrodkach I, II, a także w III poziomu referencyjnego, bądź w innych placówkach prowadzących psychoterapię dzieci i młodzieży lub osób dorosłych (tylko 1/3 stażu terapeutycznego czyli 60 godzin, może się odbywać z pacjentami w wieku dorosłym) pod warunkiem, że jest tam zatrudniony co najmniej jeden certyfikowany psychoterapeuta Polskiego Towarzystwa Psychologicznego lub Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Mogą to być na przykład: oddziały dzienne psychiatryczne, poradnie zdrowia psychicznego, centra zdrowia psychicznego, środowiskowe poradnie psychologiczne, środowiskowe centra zdrowia psychicznego, poradnie psychologiczno-pedagogiczne, ośrodki pobytu dziennego, Ośrodki Wczesnej Interwencji, MOS-y, MOW-y, organizacje pozarządowe. Ten rodzaj stażu  nazywamy stażem terapeutycznym.
    Uwaga, współprowadzenie wakacyjnych i feryjnych grup IN IN junior dla dzieci, wakacyjnych i feryjnych Grup IN IN  dla młodzieży, współprowadzenie warsztatów dla rodziców, współprowadzenie terapii rodzin w ReGeneRacji może być liczone jako część wymaganego stażu terapeutycznego.
  • zdobycie co najmniej 250 godzin doświadczenia własnego w podejściu spójnym z nurtem wykładanym w SPDiM w tym, co najmniej 110 godzin psychoterapii własnej (szkoleniowej) w nurcie psychodynamicznym, w trybie stacjonarnym (nie online), odbytej w trakcie trwania Szkoły w relacji z jednym psychoterapeutą/ką, który/a:
  • posiada certyfikat Polskiego Towarzystwa Psychologicznego lub posiada certyfikat  Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (uwaga, podlinkowana lista zawiera także psychoterapeutów w trakcie szkolenia. Proszę wybierać osoby co najmniej z certyfikatem psychoterapeuty/ki)
  • jest psychoterapeutą/ką akceptowanym/ą przez Ośrodek szkolący. Dołączamy listę rekomendowanych ośrodków i psychoterapeutów z Polski , którzy/e nie są certyfikowani, ale będą zaakceptowani/e przez Szkołę.
  • Pozostała liczba godzin może być odbyta również w formie psychoterapii i/lub doświadczenia rozwojowego. W trakcie szkolenia zapewniamy odbycie grupy interpersonalnej, która jest formą doświadczenia rozwojowego.
  • odbycie 2088 godzin praktyki psychoterapeutycznej w trakcie szkolenia, podczas której osoba ucząca się prowadzi psychoterapię ukierunkowaną na leczenie zaburzeń psychicznych dzieci i młodzieży. Przez praktykę psychoterapeutyczną rozumie się prowadzenie psychoterapii, udział w superwizjach oraz w zebraniach klinicznych poświęconych omawianiu sytuacji osób doświadczających trudności z obszaru zdrowia psychicznego. Samodzielna praca psychoterapeutyczna może być podejmowana po ukończeniu 2. roku szkolenia oraz uzyskaniu rekomendacji od prowadzącego superwizora.
    Może ona być realizowana w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, innych podmiotach leczniczych, placówkach systemu oświaty, jednostkach budżetowych, jednostkach samorządowych, fundacjach i stowarzyszeniach. W ośrodkach prywatnych samodzielna praca psychoterapeutyczna może być wykonywana wyłącznie w miejscach zapewniających pracę zespołową, superwizję ośrodkową oraz działających zgodnie z zasadami etyki zawodowej.
  • zdanie egzaminu kończącego Szkołę Psychoterapii SPDiM, który obejmuje:
    Przygotowanie i przesłanie komisji egzaminacyjnej opisu przypadku klinicznego (około 10 stron), prezentującego proces psychoterapeutyczny. Opis może dotyczyć zakończonego procesu krótkoterminowego lub procesu długoterminowego, także pozostającego w trakcie. Termin złożenia pracy określany jest na początku IV roku szkolenia.
    Egzamin ustny, składający się z dwóch części:
    a) Analiza przypadku klinicznego
    Osoba egzaminowana losuje przygotowany wcześniej krótki opis przypadku klinicznego wraz z pytaniem. Następnie otrzymuje około 30 minut na przygotowanie odpowiedzi, po czym omawia przypadek z komisją egzaminacyjną.
    b) Omówienie własnego przypadku klinicznego
    Ta część egzaminu dotyczy wcześniej przesłanego opisu przypadku. Komisja zadaje pytania odnoszące się do rozumienia procesu terapeutycznego, konceptualizacji przypadku oraz sposobu myślenia klinicznego osoby egzaminowanej.

Od początku szkolenia do końca 2. roku rekomendujemy podjęcie pracy w ośrodku prowadzącym bezpłatną psychoterapię dzieci i młodzieży – w roli zgodnej z dotychczasowym wykształceniem.

Szkoła Psychoterapii Dzieci i Młodzieży - SPDiM